NOTA DE PRENSA: COOPERATIVAS AGRO-ALIMENTARIAS DE ESPAÑA
- O Tribunal de Xustiza ditou onte a súa sentenza sobre o “Acordo Agrícola UE-Marrocos”. Aínda que nela declara inadmisible o recurso de Frente Polisario por falta de lexitimación e invalida a sentenza de primeira instancia que anulou devandito acordo, o máis destacable da mesma é que conclúe que o “Acordo” non se debe aplicar ao Sahara occidental, por non quedar este espazo incluído dentro do “territorio do Reino de Marrocos”.
A finais de 2015, o Tribunal Xeral (TX) ditou unha Sentenza favorable ao recurso presentado por Frente Polisario de anulación da Decisión do Consello da UE de 08/03/2012 pola que se subscribe o “Acordo Agrícola UE- Marrocos”. Esta primeira Sentenza anulaba parcialmente a Decisión do Consello e baseábase, ante todo, en que o Acordo Agrícola era de aplicación ao territorio do Sahara Occidental. Inmediatamente, o Consello da UE, acompañado de varios Estados membro, como Francia ou España, interpuxeron á súa vez un recurso de apelación contra esta primeira sentenza.
Un ano despois, o 21/12/2016, o Tribunal de Xustiza pronunciouse e vén corroborar as Conclusións do Avogado Xeral do Tribunal de Xustiza da UE sobre o recurso que se presentou en setembro 2016:
- O máis importante da esta Sentenza é que o Tribunal de Xustiza determina que o Sahara Occidental non forma parte do “territorio do Reino de Marrocos” e que, por tanto e de acordo co dereito internacional, os acordos UE-Marrocos nin eran nin son aplicables ao Sahara Occidental (nin o Acordo de Asociación UE-Marrocos nin o Acordo UE-Marrocos sobre a Liberalización do comercio de produtos agrícolas e da pesca).
- Ademais, no plano técnico, o TX anula a Sentenza do Tribunal Xeral e, en consecuencia, confirma a validez do “Acordo”. Esta anulación prodúcese, precisamente, por considerar o Tribunal de Xustiza que o Tribunal Xeral cometeu un erro ao interpretar que eses acordos si aplicaban ao Sahara Occidental. É por iso tamén que o Tribunal de Xustiza da UE declara inadmisible o recurso da Fronte Polisario, por falta de lexitimación.
Trátase dunha sentenza espiñenta e histórica, que debería ter consecuencias -entre outras- sobre as exportacións de hortalizas á UE ao amparo do “Acordo UE –Marrocos”. Un acordo que propiciou un aumento progresivo dos envíos de hortalizas á UE nos últimos anos provocando a desestabilización do mercado comunitario.
Dedúcese da Sentenza que a produción das empresas establecidas no Sahara Occidental (que se desenvolveron especialmente nos últimos anos) non debería beneficiarse no pasado das concesións comerciais outorgadas pola UE ao Reino de Marrocos, como o fixeron de facto durante anos, co consentimento e a cooperación da Comisión Europea. Dedúcese tamén que, de agora en diante, a Comisión debería actuar para corrixir esa mala práctica, para que o produto procedente do Sahara Occidental deixe de venderse ao amparo do acordo de liberalización.
O sector hortofrutícola europeo podería entón pedir responsabilidades e medidas compensatorias á UE, pola aplicación do “Acordo” indebidamente no pasado; ademais de solicitar á Comisión que estableza as disposicións normativas, de etiquetaxe, de trazabilidade, rexistro de empresas e de control necesarias para que, a partir de agora, se garanta que o produto orixinario do Sahara Occidental non se importa á UE ao amparo das condicións de liberación comercial.
